hoofd of hart

Ik ben soms zo verscheurd tussen wat ik wil. De twee grootste thema’s in mijn leven zijn:

  1. het gemis van vs. de vrijheid van het niet hebben van een partner
  2. mijn manier van wonen/leven

Ik verder zal elaboreren…

Bij puntje 1. ben ik zeker dat er veel singles dit gevoel herkennen. Het leven wordt soms een beetje saai, de eenzame netflixavonden te frequent. Het zoveelste concert, de zoveelste rommelmarkt, het leuke etentje, … dat je uiteindelijk toch maar niet doet, want alleen is maar alleen en ook al ben je zelf wel fijn gezelschap, je bent eigenlijk tegen jezelf helemaal uitgebabbeld.
En op meer praktisch vlak is de huishuur in je eentje dragen soms verstikkend en zwaar, net zoals de rest van de rekeningen en de boodschappen. Soms zou je die partner even met hond later wandelen terwijl je zelf je kind van school haalt. Gaat hij koken terwijl je de was ophangt. Schenkt hij je een glaasje wijn in na een zware werkdag. Gewoon. En belangrijker nog, iemand die van je houdt, die je begrijpt en waardeert. Is er een beter gevoel dan dat?

Maar vrijheid. Vrijheid! Kom op, dit is toch onbetaalbaar? Ik schenk mijn eigen wijn wel in, ik dop mijn eigen boontjes. De huur betaal ik gewoon, nieuwe kleren zijn niet nodig. De zetel is van mij, net zoals de televisie. Er liggen geen geschoren baardharen in mijn wasbak, enkel mijn eigen haren die uitvallen met hopen, maar niemand, NIEMAND, die erover klaagt. Ik moet geen dopjes op de tandpasta draaien, ik kies wanneer ik eten uithaal of kook, ik laat de was lekker opstapelen om dan een heel weekend alles bij te werken tijdens het luidkeels meeblèren van een of andere karaokeplaylist op Spotify. Ik heb geen verantwoording af te leggen en ik kan niemand teleurstellen en zo heb ik het graag. En belangrijker nog, niemand kan me verlaten, bedriegen of kwetsen.

Bij puntje 2. komt weer die vrijheid enorm hard piepen. Enerzijds zit ik constant te plannen hoe ik ook een huisje of appartement zal kunnen kopen. Ik word angstig als ik besef dat ik geen inkomen heb dat voldoet aan de normen om te kunnen kopen, zelfs geen schoendoos. Hoe zit het voor later? Als ik zorg nodig heb en in een of ander zorgcentrum terecht kom?
Sparen is helaas nooit mijn talent geweest, ook al doe ik nog zo mijn best, er zit een beetje een gat in mijn hand en ik schaam me er voor. Maar het hebben van een eigen woning, je geld dus in ‘jezelf’ stoppen in plaats van huur te betalen klinkt als muziek in mijn oren. Ergens in het groen een leven opbouwen met hobby’s voor mezelf en de kinderen, een gevoel van veiligheid dat nooit zal kunnen worden geëvenaard.

Maar fuck veiligheid, er bestaat zoiets als VRIJHEID! Ik word zo enorm verscheurd tussen die twee. Maar de gedachte aan een omgebouwde camper doet me oprecht volledig wegzwijmelen. Ik en mijn twee kinderen, altijd onderweg, niet per se ver weg. Een leven zonder strakke planning, zonder moetjes, maar vooral veel magjes. Een leven met heel veel en intens samenzijn en genieten van de dingen. Thuisonderwijs en onderwegwerken en daarnaast heel veel ontdekken. Het doen met veel minder, eindelijk die spullen loslaten die ik in de loop der jaren bij elkaar kocht om mezelf een tijdelijke boost van ‘geluk’ te doen ervaren, het gewoon doen met ‘onszelf’. En ook hier niet op zoek gaan naar een vorm van perfectie, maar vooral meer ‘zijn’, in goede en kwade dagen.

In tussentijd ploeter ik maar wat verder, probeer ik onderscheid te maken tussen eeuwige dromen (waar ik enorm van geniet trouwens) en het leven dat ik effectief wil nastreven.
Het belangrijkste om te beseffen is: je kan altijd verhuizen, vluchten, reizen, je verliezen in nieuwe contacten en mensen, … Maar je neemt jezelf altijd mee. Dus ga er niet van uit dat die verhuizing, die reis of die nieuwe liefde in je leven al je problemen gaan oplossen, want dat is gewoon je eigen taak.

 

People photo created by jcomp – www.freepik.com

Iceland baby pt 1

Een blogbericht over Ijsland (waar ik afgelopen januari was) staat al zo lang op de planning en het komt er maar niet van. Ook de foto’s die ik daar maakte staan nog onbewerkt op het SD-kaartje en de korte videofragmenten zijn jammer genoeg niet magisch veranderd in een leuk reisfilmpje. En da’s zo jammer, want telkens ik voorbij de foto’s op mijn telefoon scroll word ik zo ongelooflijk gelukkig!

Dus toen ik onlangs een mailtje kreeg van fotofabriek.nl met de vraag of ik voor mijn blog een setje retroprints wilde uitproberen nam ik het als een teken van de Ijslandse goden en besloot ik enkele foto’s uit te kiezen zodat ik ze eindelijk fysiek in handen had!

 

Dat Ijsland een ongelooflijk knap land is spreek eigenlijk gewoon voor zich, maar als je er staat is het toch nog wel een stuk imposanter. De natuur daar is waanzinnig en ik heb meerdere malen met tranen in mijn ogen gestaan. Ik woon in Antwerpen, dus ik ben al verwonderd als ik twee bomen naast elkaar zie staan. De natureshock van het stadse leven en de natuur van Ijsland was dan ook gigantisch.

Ellen en ik overnachtten in een hotel in Reykjavik. We zijn in putje winter gegaan en zagen het allebei niet zitten om zelf te rijden in sneeuw en ijs. We kozen er dus voor om in Reykjavik te verblijven en boekten van daaruit verschillende dagtours, waaronder de typische ‘Golden circle’ en de ‘Snaefellsness Peninsula’. Na lang twijfelen hadden we ook een tripje naar het heel toeristische en dure ‘Blue Lagoon’ gepland. Uiteindelijk viel het qua volk daar reuze mee. Het feit dat we zowat in een een semi-sneeuwstorm zaten kan er wel iets mee te maken hebben gehad. Wij lieten het weer alvast niet aan ons hart komen, in tegendeel, ik voelde me nog meer in Ijslandse sferen. We boekten ook een sneeuwscootertocht en dat was echt een van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan! Wij hebben natuurparken gezien, watervallen, geisers, gletsjers, bergen, vulkanen en uiteraard ook elfen.
Gewoon om maar even duidelijk te maken… Deze reis was ongelooflijk!

Toen Ellen en ik weer op het vliegtuig naar huis zaten wisten we zeker: hier komen we terug. Ik wil graag eens terugkomen in de lente/zomer als de natuur er weer helemaal anders uitzien. En dan misschien ook met iemand die wil rijden (want ik ben een pussy als het op autorijden aankomt 😀 ) zodat we nieuwe, iets minder toeristische plekken kunnen ontdekken.

 

Maar terwijl ik spaar voor een nieuw Ijslands avontuur blijf ik gewoon maar wat wegzwijmelen bij de herinneringen die ik al heb, ga ik eindelijk eens een uitgebreid fotoboek maken en mijn filmpje monteren.

Moest er van corona geen sprake zijn, moest geld geen issue zijn en moest reizen niet slecht zijn voor je ecologische voetafdruk, welke reis zou jij dan maken?