Moeders die spioneren

De eerste dagen dat Lou naar school ging kreeg ik langs alle kanten te horen: ‘Oh, zou je geen vlieg willen zijn? Eens meekijken wat ze doet, hoe ze het doet, hoe het gaat?’.
Logischerwijs was mijn antwoord ‘ja’, maar je weet dat dat niet kan (tot op heden heb ik bij mezelf nog geen magische krachten ontdekt), dus die gedachte plantte ik snel ergens ver weg in mijn achterhoofd.

TOT VANDAAG!

Gisteren kreeg ik een briefje van de juf waarin stond dat ze de kleuters mee zou nemen naar de markt om fruit te kopen. Ik weet niet of ze stil had gestaan bij de mogelijke gevolgen van de informatie die ze gaf, maar er stond ook bij dat ze meteen om 8u30 zouden vertrekken. IK WOON NAAST DE MARKT! Als ik mijn deur uitga zet ik precies 63 stappen voor ik op de markt ben!  Dus ik zet Lou om 8u20 af op school en wandel dan terug naar huis OVER DE MARKT!
Het zal dan ook geen verrassing zijn dat ik, na dat briefje van de juf gisteren, opeens heel veel overbodige spullen nodig had die je, uiteraard, enkel op de markt kan kopen.
Het klinkt misschien belachelijk, maar dit was gewoon mijn kans! Mijn kans om de vlieg te kunnen zijn die elke moeder wel eens wil zijn!

Ik had me goed voorbereid. Een vermomming (Lou mocht me absoluut niet zien of ze zou stante pede mee naar huis willen), telefoon voor fotootjes (maar die zijn mislukt), en een lijstje met etenswaren met een zo lang mogelijke houdbaarheidsperiode (want ik had dus eigenlijk niets nodig).

Ik verstopte me achter het olijvenkraam toen ik opeens een rijtje kleine kleuters twee aan twee, hand in hand naar het fruitkraam zag slenteren. Oh, wat een prachtig moment in mijn vliegenbestaan.
Alles bij elkaar duurde het nog geen tien minuten, maar ik heb zo veel (haha) bijgeleerd over mijn dochter! Namelijk dat ze de kleinste is van de klas (who knew!). Dat ze haar lengte niet als een beperking beschouwt en zonder gene andere kinderen wegduwt om vooraan te kunnen staan (oeps). Dat ze in klasverband blijkbaar geen mental breakdowns krijgt tijdens het winkelen (die zijn speciaal voor mij voorbehouden). Dat zij de reden is waarom de hele klas slentert, ze houdt de boel op met haar eeuwige slakkengangetje.
Het was GE-WEL-DIG.

De volgende keer wanneer iemand me vraagt of ik niet eens een vlieg zou willen zijn als Lou naar school gaat kan ik eerlijk zeggen: ‘been there, done that, and yes, it is awesome!’

En aangezien ik geen foto’s heb krijgen jullie gratis en voor niets een foto van enkele dagen geleden toen Lou mocht schilderen in de klas. You’re welcome!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *