Nu ik 30 ben

Gisteren werd ik 30. Een verjaardag om nooit te vergeten. Mensen knuffelen en kussen is zo goed al verboden. Iedereen zit thuis, cafés en restaurants zijn gesloten, de lockdown werd afgekondigd en moeders en vaders zijn volop oplossingen aan het zoeken om de verlengde herfstvakantie te overbruggen. Om maar te zeggen… Het was een speciale verjaardag.

Ooit, in wat nu een ver verleden lijkt te zijn, was ik van plan om een feest te geven. Ja echt, IK!
Ik ben niet bepaald van de party’s en al helemaal niet als ik zelf verantwoordelijk ben voor het plezier van volledig verschillende soorten mensen die ik samenprop in een living vol verwachtingen en hapjes die me nét iets te veel stress hadden bezorgd. Maar dit jaar ging ik het doen, ik ging het echt doen! Ik hoef er verder niet op in te gaan dat een illegaal lockdown feestje niet voor mij is weggelegd en ik dus het volledige joepie-feest-ik-word-dertig-idee volledig uit mijn hoofd heb gezet.

 

Het werd een  rustige dag. Zo eentje met Monopoly spelen en halloweendonuts bestellen. Eentje met veel zetelhangen en lekker eten. En ook eentje met veel liefde en warmte, een met nieuwe plannen voor een simpeler leven, een die ik nooit zal vergeten.

En aan alle mensen die zeiden: ‘welkom op tram 3’…. Een welgemeende Fuck You 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *