Preggo update – 30 weken zwanger

Deze week ben ik 30 weken zwanger. Er zijn zo verschillende mijlpalen doorheen de zwangerschap: 12 weken, want dan ben je ‘veilig(er)’ en begin je aan je tweede trimester. Dan heb je 20 weken, want halfweg! Dan 24 weken, want je baby is levensvatbaar en dan nog eens op 27 weken want vanaf die termijn is de overlevingskans van je baby bij vroeggeboorte zeer hoog. Ironisch genoeg was het op 27 weken dat ik opstond en opeens een plas vruchtwater verloor. Ik wist direct dat mijn baby het zou overleven, maar ik kreeg ook zoveel beelden van buisjes en monitoren, couveuses en verpleegsters voor ogen. The panic was real. Ik ga er verder niet té diep op in gaan, maar moraal van het verhaal: ik heb/had een hoge vliesscheur, waardoor ik vruchtwater verloor. Gelukkig kan dat genezen en betekent het niet per se dat je ook meteen moet bevallen. Ik had geen weeën, geen ontsluiting, niks. Dus god zij dank, twee weken platte rust, geen vruchtwater meer verloren en stilletjes aan mijn vertrouwen in de zwangerschap terug beginnen krijgen.
Ondertussen zijn we weer 3 weken verder en komen we dus aan een nieuwe mijlpaal. 30 weken zwanger en dus ook in het derde trimester aanbeland. Voor mij was 30 weken een mijlpaal omdat het gewoon zo’n mooi rond getal was, maar nu ik de angst van een mogelijke vroeggeboorte heb ervaren is elke week erbij een mijlpijl. Nét iets meer vet rond die kleine botten van de baby, net iets betere longen voor die oh zo belangrijke zuurstof, net iets beter ontwikkelde hersenen en ga zo maar door. Elke week wanneer ik mijn lightbox mag aanpassen met een nieuw cijfertje is een week om te vieren en om dankbaar voor te zijn.

Maar de volgende écht grote mijlpaal zal binnen 7 weken zijn. Dan ben ik 37 weken zwanger en is mijn kleine baby hopelijk groot en sterk genoeg om thuis in mijn eigen, veilige woonkamer ter wereld te komen onder het waakzame oog van de grote zus.

En ondertussen geniet ik dankbaar van de schopjes en bewegingen die zich als een wonder afspelen in mijn baarmoeder. Ik probeer het gevoel vast te houden zodat ik hier voor eeuwig naar kan terug grijpen. Ook al liet mijn lichaam me even in de steek enkele weken geleden en was ik daardoor zéér teleurgesteld, ik begin weer te genieten, te vertrouwen en vooral dankbaar te zijn dat ik dit mag en kan meemaken. Is dat niet mooi?