Goede Voornemens: Update 1

We zijn nu bijna in de vijfde maand van het jaar. Ik moet toegeven dat ik me niet bewust heb bezig gehouden met mijn voornemens. Wat ik wel weet is dat mijn doelen altijd ongeveer hetzelfde zijn, of het nu januari of augustus is, dus laten we eens kijken waar ik (onbewust) progressie in heb gemaakt (of niet), deze afgelopen weken.
De update van vandaag schrijf ik cursief.

 

  • minstens 10 KG afvallen (ik durf zo’n dingen normaal niet schrijven, iets met angst om te falen en zo, maar ik schrijf het neer zodat ik er echt werk van moet maken. Updates volgen op de blog)
    ***
    Oké, dit is een belangrijke. Ik laat niet altijd merken hoe erg ik het eigenlijk vind dat ik zoveel ben bijgekomen de afgelopen jaren (sinds mijn zwangerschap). Tegen nieuwjaar 2020 woog ik bijna evenveel als toen ik hoogzwanger was van mijn dochter. En eerlijk gezegd wilde mijn hoofd dat absoluut niet accepteren.

    Ik ben in januari effectief gestart met weer één of ander dieet. Dat ik uiteraard heb opgegeven omdat de take-way hier in Antwerpen blijft lonken naar me. Enkele weken later probeerde ik opnieuw. Helaas. Toen kwam die Covid19-lockdown en zat ik al snel weer op hetzelfde gewicht als in januari. 
    EN TOEN OPEENS… 
    Mijn broer nodigde me uit om een challenge te doen. Mijn laatste dieetpoging was ondertussen al lang genoeg vergeten om weer genoeg motivatie bijeen geraapt te hebben, dus vol goede moed begonnen we (nu bijna 30 dagen geleden). En het lukt zowaar. Ik kook bijna elke dag vers en houd me aan kleinere porties. Ik let op de hoeveelheid vetstof waarmee ik kook (die was eerlijk gezegd dramatisch…. Boter en olie is gewoon zo lekker) en suiker is op dit moment geen issue. Waar mensen heel veel stress en last ondervinden van het Coronavirus, ervaar ik vooral rust. En sinds de lockdown heb ik geen enkele eetaanval meer gehad. Ik heb geen emoties ervaren die ik heb willen ‘verzorgen’ met allerhande ongezonde voeding. Ik eet uiteraard niet perfect, hallo diepvriespizza!, maar ik zorg dat het past binnen het kader van gezonde voeding. En ik voel me goed. En ik ben trots op mezelf. Er is een dikke 3kg af en ik blijf rustig verder doen.
    Als deze lockdown voorbij is (wat bijna zal zijn, gok ik) en ik weer aan het werk moet en Lou naar school moet brengen, en dit moet, en daar naartoe moet, en zus en zo en meer en verder, … hoop ik dat ik een manier kan vinden om met deze stress om te gaan. Het is nu eenmaal heel duidelijk geworden dat ik veel hooggevoeliger ben dan ik dacht, en veel meer stress heb in het dagelijkse leven dan ik dacht. Dus op mijn to do lijst: leren omgaan met de stress van het dagelijkse leven!

 

  • Minstens 2 x per week blijven sporten (dat doe ik nu ook al, vaak 3 keer per week zelfs, maar ik wil dit blijven doen. Updates volgen op de blog) én dagelijks minstens 8000 stappen doen.
    ***
    Tja en tja… Laten we zeggen dat dat 2 keer per week sporten wel lukt, zelfs in Coronatijden. Maar ik heb absoluut niet het gevoel alsof ik op sportvlak goed bezig ben. Mijn motivatie is 0,0… Of misschien zelfs onder 0. Maar laten we eerlijk zijn, ik heb nooit een grote motivatie gehad om te sporten. Sport is nooit mijn ding geweest, maar ik doe het vooral omdat ik gezonder, sterker en slanker wilde worden. Het proces van nààr de Crossfit gaan en daar gecoacht worden heeft voor mij mijn ogen enorm geopend. Maar nu de deuren van Crossfit Antwerpen gesloten zijn, zijn mijn ogen ook weer gesloten.Ja, ik probeer af en toe een online work-out te doen en elke ochtend start ik mijn dag met 10 minuten op de crosstrainer te staan (alles is beter dan niet, toch?). Maar daar blijft het bij. Geen motivatie. Ik wil terug naar de sportschool kunnen!
    En 8000 stappen. Haha, een grote grap. Soms heb ik dagen van 12000 stappen. En op andere dagen heb ik er 3500. Dus dat goede voornemen is al foutu. Maar ik kan er alsnog aan blijven werken natuurlijk…

  • Terug vaker bloggen (Raad eens; Updates volgens… jawel, op de blog!)
    ***
    Als ik me niet vergis is dit ondertussen mijn vijfde bericht sinds het bericht over mijn goede voornemens. Dat kan uiteraard veel beter, mààr het is al een enorme verbetering sinds vorig jaar én het jaar ervoor. Dus voor dit voornemen ben ik op dit moment zeker aan het slagen!

  • Meer tijd vrij maken voor creatieve uitspattingen. (Ik heb in 2019 heel veel tijd geïnvesteerd in mijn persoonlijke ontwikkeling en mijn sociaal leven, waar ik trouwens heel erg trots op ben. Maar dit heel wel als gevolg dat creativiteit er een heel stuk minder in zat. Dus, meer creativiteit dit jaar! Updates op de blog!)
    ***
    Ik heb periodes van bepaalde hobby’s. Om de zoveel maanden maakt het ene dan weer plaats voor het andere. Hoewel ik op dit moment nog steeds in mijn ‘journal-fase’ zit (die duurt ondertussen al heel lang), ben ik ook weer overgeschakeld naar een oude liefde. Naaien… Ik heb vroeger zo enorm veel genaaid. Youtube en internet was in die tijd nog niet zo groot als het nu is. Mijn moeder leerde mij enkele basisstappen en vanaf toen was ik vertrokken. Ik maakte bizarre rokken en jurken, handtassen, dekentjes, broeken, … Ik leerde met patronen werken en begon beter en beter te worden. En toen, na enkele jaren, is mijn liefde voor naaien zachtjes uitgedoofd.  Ik kan er mijn vinger nog steeds niet op leggen  hoe dat precies komt, maar ik kreeg een beetje een aversie tegen naaien. En afgelopen jaren als er gevraagd werd naar mijn hobby’s zei ik steevast: naaien! Terwijl ik in realiteit in geen jaren nog achter de machine had gezeten. Maar naaien was in mijn jongere jaren een deel van mijn persoonlijkheid geworden en ik kon het idee dat naaien niet langer bij mij hoort blijkbaar moeilijk verkroppen. Afgelopen maanden heb ik er vrede mee genomen dat ik niet graag meer naai en dat is oké.En toen kwam Covid19 en moesten er opeens mondmaskers zijn.
    Ik stond op technisch werkloos en had een immense bak stoffen die stof lagen te vangen (ha-ha-ha), want ondanks mijn liefde voor naaien weg was, was de liefde voor stof kopen nog wel steeds aanwezig. 
    Ik ben begonnen met mondmaskers naaien. Eerst voor mezelf en mijn moeder. Dan voor oma. Ondertussen voor mijn ex-schoonvader en zijn werknemers. Toen andere familieleden. Dan een oudere vrouw in de straat. Die vrouw gaf dan weer mijn telefoonnummer door aan… En zo voort en zo verder. Ik heb al uren genaaid ondertussen. En met die uren eentonig werken aan mondmaskers is, raar maar waar, de liefde voor het naaien stilletjes aan terug gekomen. En hoewel het nu nog steeds bij mondmaskers blijft begin ik wel de goesting te krijgen om weer eens wat pennenzakken te naaien en een jurkje voor Lou. En misschien zelfs een rok voor mezelf.

  • Mijn huis opgeruimd genoeg houden zodat er altijd iemand over de vloer kan komen zonder dat ik me moet generen voor de zeven dagen oude afwas, vuile sokken overal en stofwebben van 365 vC. (Geen updates hierover op de blog, want da’s pokkesaai. Hoewel… Misschien… We zien wel)
    ***
    Eén woord: fail. Of neen, twee woorden: FAIL FAIL. Ik ben zo chaotisch dat ik er zelf moe van word. En lui… Ja eerlijk, ik ben lui.

  • BUDGETTEREN! En sparen. Ik heb sowieso niet veel overschot en heb sowieso weinig impulscontrole. Maar dit jaar probeer ik te consuminderen, die impulsen onder controle te houden en wat te sparen.
    ***
    Ik wàs goed bezig. En toen kwam… raad eens…? Juist, CORONA! De uitkering die ik krijg is net voldoende om mijn vaste kosten te betalen. Dus ik moet wel aan mijn spaargeld komen… Mààr, gezien ik nu focus op gezonde voeding en geen fastfood meer bestel spaar ik ENORM veel geld uit, ja echt waar. Ik heb mezelf dan ook beloond met de aankoop van een nieuwe Traveler’s Notebook (OMG! YES!). Als die hier wordt geleverd maak ik een unboxingblog!

  • Het is ook mijn goed voornemen om dit jaar een lief te vinden. HAHAHAHAHAHA (Updates op de blog). #albijnadriejaarsingle
    ***
    #foreveralone #wiewilvanmijhoudenaub?

Moeders die spioneren

De eerste dagen dat Lou naar school ging kreeg ik langs alle kanten te horen: ‘Oh, zou je geen vlieg willen zijn? Eens meekijken wat ze doet, hoe ze het doet, hoe het gaat?’.
Logischerwijs was mijn antwoord ‘ja’, maar je weet dat dat niet kan (tot op heden heb ik bij mezelf nog geen magische krachten ontdekt), dus die gedachte plantte ik snel ergens ver weg in mijn achterhoofd.

TOT VANDAAG!

Gisteren kreeg ik een briefje van de juf waarin stond dat ze de kleuters mee zou nemen naar de markt om fruit te kopen. Ik weet niet of ze stil had gestaan bij de mogelijke gevolgen van de informatie die ze gaf, maar er stond ook bij dat ze meteen om 8u30 zouden vertrekken. IK WOON NAAST DE MARKT! Als ik mijn deur uitga zet ik precies 63 stappen voor ik op de markt ben!  Dus ik zet Lou om 8u20 af op school en wandel dan terug naar huis OVER DE MARKT!
Het zal dan ook geen verrassing zijn dat ik, na dat briefje van de juf gisteren, opeens heel veel overbodige spullen nodig had die je, uiteraard, enkel op de markt kan kopen.
Het klinkt misschien belachelijk, maar dit was gewoon mijn kans! Mijn kans om de vlieg te kunnen zijn die elke moeder wel eens wil zijn!

Ik had me goed voorbereid. Een vermomming (Lou mocht me absoluut niet zien of ze zou stante pede mee naar huis willen), telefoon voor fotootjes (maar die zijn mislukt), en een lijstje met etenswaren met een zo lang mogelijke houdbaarheidsperiode (want ik had dus eigenlijk niets nodig).

Ik verstopte me achter het olijvenkraam toen ik opeens een rijtje kleine kleuters twee aan twee, hand in hand naar het fruitkraam zag slenteren. Oh, wat een prachtig moment in mijn vliegenbestaan.
Alles bij elkaar duurde het nog geen tien minuten, maar ik heb zo veel (haha) bijgeleerd over mijn dochter! Namelijk dat ze de kleinste is van de klas (who knew!). Dat ze haar lengte niet als een beperking beschouwt en zonder gene andere kinderen wegduwt om vooraan te kunnen staan (oeps). Dat ze in klasverband blijkbaar geen mental breakdowns krijgt tijdens het winkelen (die zijn speciaal voor mij voorbehouden). Dat zij de reden is waarom de hele klas slentert, ze houdt de boel op met haar eeuwige slakkengangetje.
Het was GE-WEL-DIG.

De volgende keer wanneer iemand me vraagt of ik niet eens een vlieg zou willen zijn als Lou naar school gaat kan ik eerlijk zeggen: ‘been there, done that, and yes, it is awesome!’

En aangezien ik geen foto’s heb krijgen jullie gratis en voor niets een foto van enkele dagen geleden toen Lou mocht schilderen in de klas. You’re welcome!