Weer een nieuwe uitdaging

Het aantal keer dat ik me inschreef voor een studie in het hoger onderwijs is BIJNA niet meer op een hand te tellen. Het feit dat ik, ondanks het hoge aantal inschrijvingen, nog steeds geen diploma hoger onderwijs op zak heb spreekt boekdelen.

Ik zou mezelf niet onintelligent noemen, maar studeren gaat me niet af. In een aula zitten trouwens ook niet. Mijn hersenen schakelen zich uit vanaf de eerste minuten monotoom ‘gelesgeef’ en begeven zich naar een neutrale staat van zijn. Zonder meer. En over blokken wil ik het zelfs niet hebben. Als iets te gemakkelijk is verlies ik interesse. Als iets wat moeilijker is haak ik af, want te moeilijk. Tja, dan stopt het natuurlijk. Dat resulteerde in veel gefaal, veel buizen, weinig interesse, weinig inspanning, veel algemene teleurstelling, maar voornamelijk… Geen hoger diploma, ondanks die wens.

Na al dat falen en opstaan besloot ik de wereld van studeren en diploma’s achter me te laten. Ik zou wachten op het moment waarop het goed voelde, waarop ik voelde dat ik de inspanningen zou kunnen leveren die nodig waren, ook al zou leerstof te gemakkelijk of te moeilijk zijn, veel tijd vergen of veel blokken vergen. Ik zou wachten op het moment dat ik me ‘klaar voelde’ om weer te studeren en toch dat felbegeerde diploma in mijn zak te kunnen steken.

Het was toen ik mijn vergeperste baby van een week of 4 in mijn armen hield dat ik voelde dat het moment er was. Twee kinderen te onderhouden als single moeder geeft uiteraard een soort van druk, maar vooral de goesting kwam weer piepen. Ik scrolde voorbij psychologie, journalistiek, kleuteronderwijs, taal- en letterkunde en wilde de browser weer bijna dicht klikken toen ik stuitte op Creative Digital Design. Eureka. Nog geen 15 minuten later had ik me ingeschreven. Alles in mijn lijf schreeuwde dat ik de juiste kant op ging en een groot gevoel van opluchting dwaalde over mij neer.

En nu… Nu ben ik een student, in een gedroomde creatieve richting. En ik heb stress en ik kan pas studeren en taken maken nadat mijn kinderen slapen of, vaak zelfs, met mijn kleintje aan de borst. Het is niet simpel, noch conventioneel. Maar ik doe het. En voor het eerst geloof ik zelfs dat ik het ga afmaken!